venerdì 14 novembre 2008

para sayo..

Hndi ko naman akalain magkakaganito.
Nawala ako sa tabi m, nawala ka
sakin.
Humiwalay ako pero nandyan ka pa rin.
Bumalik ako kaso umalis
ka.
Sinaktan kita alam ko.
Nasaktan rin naman ako.

Alam ko
hndi madali ito pero kaylangan mong pakawalan na ako.
Mas masakit kc ang
ganito.

..................................... Ella

domenica 2 novembre 2008

HAVAIANAS vs SPARTANS

Pangalan: Havaianas
Lugar na pinanggalingan: São Paulo , Brazil
Pagbigkas:ah-vai-YAH-nas (Brazilian Portuguese)
hah-vee-ah-naz (American English)
OMG! hah-va-yaH-naZz! (Filipino)
Materyal na ginamit: Malupit na goma (high-quality rubber).
Presyo: Depende. Ganito na lang, 1 pares ng Havaianas = 100 pares ng Spartan.
Mga nagsusuot: Mga konyotik at mga mayayaman (na noong una ay nababaduyan sa mga naka-de sipit na tsinelas at sasabihing, "Yuck! So baduy naman nila, naka-slippers lang.")
Malulupit na katangian at kakayahan:- Masarap isuot.- Shock-absorbent- Malambot ngunit matibay-
Makukuha sa sandamakmak na kulay, disenyo at burloloy- Maaaring isuot sa loob ng Starbucks- Mainam na pang-japorms- Mainam i-terno sa I-Pod at Caramel Macchiato- Mapipilitan kang maglinis ng mga kuko mo sa paa-
Maaari ka nang mag-dikwatro sa loob ng mga pampublikong lugar at sasakyan-
Magiging 'fashionable' ka kapag ikaw ay nagkukuyakoyOlats na mga katangian:Mahal!Mahal!Mahal!



Pangalan: Spartan
Lugar na Pinanggalingan: Metro Manila , Philippines
Pagbigkas:spar-tan (American English),
is-par-tan (Filipino).
Materyal na ginamit: Pipitsuging goma (Low-quality rubber).
Presyo: Wala pang 50 pesos.Isang pares ng Spartan = 20 piraso ng pan de coco.
Mga nagsusuot: ang masa (gaya-gaya lang ang mga sosyal at pasyonista)
Malulupit na katangian at kakayahan:- Maaring ipampatay sa ipis- Maaring ipampalo sa mga batang suwail at damuho- Pwedeng ipanglusong sa baha at putikan- Pwedeng ipamalengke- Mainam gamitin sa tumbang-preso- Mainam gawing 'shield' kapag naglalaro ng espa-espadahan- Mainam isuot sa siko bilang proteksyon habang naglalaro ng piko- Mainam na pambato sa picha o shuttlecock na sumabit sa puno-
Mainam na pangkulob sa pumuputok na watusi- Kapag ginupit-gupit nang pahugis 'cube,' e maaari mo nang gawing pamato sa larong Bingo nakadalasang makikita sa mga lamay ng patay.
Olats na mga katangian:- Madaling magkawalaan kapag hinubad dahil halos pare-pareho lang ang itsura-
Masakit isuot kapag may mga balahibo ang mga daliri mo sa paa-
Minsan kapag ipinambato mo ito sa picha o shuttlecock na nakasabit sa puno, e nadadamay pati yung tsinelas

domenica 26 ottobre 2008

FEB. 11 2008 ...yes bhaby!

after the "MATAGAL NA KITANG SINUSUBAYBAYAN.." scene.


hndi mawawala ang pag tataray ko sa bf kobago naging kami.


ok, napasmile nya me that time..but hey, hndi sxa pumasa saken ng ganun lang.


as i said, hndi nawala ang pagtataray, ang papakipot at ang pagiging pihikan ko when it comes to boys.

i've had 2 relasionships with italian boys when i was at high school and since then hndi na ako nagka bf. lalo kc ako naging pihikan n tumaray.

may insan used to say sa mga nanliligaw saken nun: pare, gud luck na lang if liligawan mo yang si elaine. o kaya pare, wag kang mag alala, hndi lang ikaw busted nyan.

dad ko naman non, natatakot na...bka daw makarma na ako sa ginagawa ko if busted daw ako ng busted. ( pro i know, lakeng tuwa rin ng dad ko na wla akong bf nun, selos dad ko sa bf ko e)


but... sabi nga nila, hndi pa nga daw siguro dumating ung time sa bf.


until mr. jonathan espela came into my life =).


habang nanliligaw sxa saken, there was something tlga na i can't explain. waaaaaaaaaa........ napapasmile ako sa mga sinusulat ko e..! ahhaha


the way he treats me, the way he talks, he acts, the gentleness and the care he shows me, caught literaly my attention.

and hndi lang yon, hndi pa kami... kilala na rin pla ako ng mom nya! how touching is that.

he never presented a girl in his lyf to his mom and dun pa lang i started to consider the fact na maybe i found the "one" for me.

hndi nga ako nagkamali..





FEB 11 2008, it was around 10 pm , hahatid nya ako sa haus non when pinagmasdan ko sxa. ( alam ko bhaby napapasmile ka na! )

jhun: ( nakatalikod saken)

ELLA: what date is it today?

jhun: 11 po. y? ( smiling at me)

ELLA: aww.. ok.

jhun: baket po? ( still smiling at me)

ELLA: 11 noh? hmm.. this will be our monthsary!

jhun: TODO SMILE...

ELLA: SMILING BACK



sabay.. ehem..ehem.. KISS! =)






our first pic. taken feb 11 2008





after 8 months.. still together!

venerdì 24 ottobre 2008

u make me smile everyday!

how can i start this?





MATAGAL NA KitANG SINUSUBAYBAYAN... that's how nagpapansin ang bf ko the first time we met and napasmile nya ako.





after school and work me and some gf's used to meet sa centro ng milan to have a relaxing nyt.





here's where i met mr. jonathan espela. =) (kilig)





hndi naman kc ako ung tipong girl na laging nasa galaan...and i used to go out with italian friends.. but lately lagi ng mga pinoy kasama ko.





that nyt.. as usually me n my gfs were at our meeting place. same time as always.. 5 pm.


when bigla na lang nagsidatingan ang mga barkadang guys ng mga gfs ko.


ang mga RBT and GHETTO. ( it's the name of their group. hndi naman sxa tau gama, or something lyk that, samahan at tropa lang naman cla.)





since hndi nga ako masyadong nag gagala hndi ako kilala ng mga boys... e di as usaul tamang kanya kanyang papansin n pacute.


may nagpapakilala saying..: hi, i'm mr mapagmahal, n u are? o kaya para lang mapansin sisigaw ng: PARE! naniniwala na ako sa love at 1st syt! ahahah ( mga guys tlga ang daming alam)





ang bf ko naman, para mapansin.. goes:







hi elaine ( sabay pa charming face)





ako naman gulat...ung tipong, sino sxa? bat alam nya name ko... ahhaha





so in a nice way i go: uhm hi... sorry ha, pano mo alam name ko? do i know u? ( pacute face rin) ahah





n here comes my first smile to my bf..when he answered me like this: MATAGAL NA KITANG SINUSUBAY BAYAN, YAN ANG HINDO MO ALAM.





bwahhaha.. what was that??





maybe it's a bit korny, come on! kanya kanyang papansin nga dba??


but to be honest, that was my first smile to my bf.





i thought it was nice to remember this.

thanks for the everyday smile bhaby.




















domenica 19 ottobre 2008

home sweet home...

school just ended, it was june 10 2007
n after 2 years it was time to finally go
back and visit my beloved country: PHILLIPINES!















after 14 hours on the plain i can finally see at the window the beauty of manila

oh, how i miss my country! even tho i was born in milan and i spent most of my life here .. i can really tell how PINAY i am

(ugali pa lang, pilipinang pilipina! =) )

i live in antipolo... hmm sa low antipolo tho, near st.lucia east for those who knows that place.

our house was build up when i was born... bali kasing idad ko ung house na yon =)











this is what i call my HOME SWEET HOME!


kaya naman pag umuuwe ako sa pinas, ibang iba tlga ang feeling..ewan ko how to explain it. pro parang soo comportableng comportable ako pag andun ako.

sa umaga i wake up and feel so relaxed, i have my own bathroom... wlang storbo! ahha
then sa kitchen naman handa na almusal... even tho i only drink a glass of orange juice sa morning, pag nakikita ko na may pancakes, pandesal, hot dogs, scrambled eggs, and last but not the least ang hndi mawawala sa table : kanin... napapasmile ako.
I REALLY FEEL NA AT HOME AKO!

d2 naman kc sa milan, parang laging nagmamadali ang mga tao, pagkagcing, shower, a very fast breakfast n fly to school after that work na kaagad...then lunch break, tapos work ulet... pagkatapos mo naman mag work nagmamadali ka rin kc bka maiwan ka ng bus pauwe..
ang labas non STRESS!

kaya siguro may pagka nevrotic ako minsan! hahahah

aw... kelan kaya ako makakabalik sa pinas to my HOME SWEET HOME!



sabato 18 ottobre 2008

nanay remy the best


being a lola's girl is not that bad at all...


lalo na if your lola ..opps NANAY is someone like nanay remy.








a 72 year old women with great taste and class..






u can already in this picture..

hahaha( maka J.lo porma charing!)






i have great memories of her, since we are really close to each other.





things i can't forgot:
nanay: pot... kain na tayo, punta ka na dito sa dining!
ella: un attimo nonna! -in tagalog: teka lang po lola...- ( nasagot ko kc sxa nun ng italian)
nanay: pot! ano?? pot... anong u unatin ko??
nanay: pot, napanood mo ba yung wowowie kanina? nandun ung friend m ha.
ella: COSA? -in tagalog: ano?-
nanay: aba.. hndi tau mag ka COSA! kaya wag mo akong COSA COSAHIN!
Nanay Remy was strick compared to my lolo ay,, TATAY pala.





si tatay eladio naman super tahimik na kalog!




like never ko syang nakitang galet or ever saming mag pipinsan na inaalagaan nila.




para sxang c YOGHI! kilala nyo ba yon??


ung bear na super sweet!




ahhaha( kinumpara na ang lolo sa cartoon caracter?)


may kamuka rin sxa actually... c elvis!


kc he used to roll his hair just like him




gamet ung pamada...ayaw nya ng gel e...old fashion c tatay unlike my nanay.




best grandparents ever.




actually i'm missing them so much...can't wait to see them!


dad n tatay dancing: CARRYING CARRYING SONG ung sa rejoice ahhaha

presenting MS.eLLA

how can i start my new blog in a nice way??



first of all let me present myself...









my name is Elaine V. DEl rosario, usually called ELLA by friends n mates, POTx2 by my family n bhaby for my bf.



age 19



born in milan italy but a 100% pinay!




last year of college 5° superiore at LICEO LINGUISTICO MANZONI



currently living in milan.



ano pa ba??



hmm... i was born in milan as i said above but i'm one of those girls na, how they call that: LAKI SA LOLA.

yeah,i admit it i'm a lola's girl, ay.. wag pala LOLA, she doesn't really like it when we call her like that. ang talagang tawag namin sakanya is NANAY.

i spent 3 years in the phillipines with her. like 5 years old ata ako noon till 7..
then i went back here in milan when i was 8 till now.

i know lot of peepz can rely on this, when your parents are in abroad, sxempre they are always bc working n they haven't got much time to take care of their children kaya most of the time inuuwi nila mga anak nila sa pinas.
well, i'm one of those children. =)

hndi ko rin naman sinisisi mga parents ko if they made that decision for me,
i'm pretty happy for it.
infact kung hndi ganon e di hndi ko nakilala mga lola n lolo ko... and wla akong ka alam alam bout our culture.

happy parin kasi atleast kahit konti may alam ako. HAK HAK!

PROUD TO BE PINAY KAYA ITO!